เพ้อเกินพิกัด

จากนี้จะไม่มีโดจินแปลในบล็อกนี้อีกต่อไป

หลังจากประเด็นร้อนในบอร์ดก็คิดอยู่ว่าจะทำยังไงต่อไปดี แล้วเช้านี้ก็มีเหตุให้ตัดสินใจได้ขึ้นมา คือ ไปเจอเอ็นทรี่หนึ่งเข้าค่ะ ประเด็นที่เขียนก็เกี่ยวกับโดจินและแฟนดอมหลายอย่าง ซึ่งบางเรื่องเราเห็นด้วย บางเรื่องคิดว่าน่าสนใจ แต่บางเรื่องก็เห็นว่าเป็นความเห็นส่วนตัวและไม่น่าเป็นประเด็น ตอนแรกเราเคืองเลยล่ะ แต่พออ่านซ้ำอีกทีมันกลายเป็นความรู้สึกประมาณ "นานาจิตตังสุดหยั่งถึง" มีคนคุยเรื่องนั้นต่ออีกหลายความเห็นซะด้วย นานาจิตตังจริง ๆ ขนาดเราระวังตัว ป้องกันหลายอย่างยังนึกไม่ถึง

พอนึกถึงตอนเกิดเหตุในบอร์ดที่มีหลาย ๆ คนนั่งมองเหตุการณ์อยู่ข้าง ๆ แล้ว เราก็คิดขึ้นมาว่า มันมีคลื่นใต้น้ำซ่อนอยู่ตรงไหนโดยที่เราไม่รู้สึกตัวอีกรึเปล่านะ ยาก ยากเกินไปแล้ว ไม่อยากอธิบาย ไม่อยากถกปัญหา ไม่อยากโต้แย้งแล้ว เข้าใจดีว่าบางแฟนดอมมีจุดละเอียดอ่อนอยู่มาก และการทำอะไรให้ทุกคนพอใจไม่มีทางเป็นไปได้ แต่เราก็ไม่อยากกระทบกระทั่งกับใคร พอหลายเหตุการณ์รวมกันก็ทำให้เราคิดว่า ถ้าอยู่ในที่แจ้งแล้วหลีกเลี่ยงความขัดแย้งน่าเหนื่อยใจยากนัก ก็ขอเปลี่ยนไปอยู่ที่อื่นดีกว่า

ดังนั้นโดจินทุกหน้าจะหายไปอย่างที่จั่วหัว

ส่วนบล็อกนี้ก็จะยังเป็นบล็อกฝึกภาษาที่แปลอะไรก็ได้ที่จขบ. ชอบเหมือนเดิม เพียงแต่จะไม่มีโดจิน และคงอัพเดตห่างขึ้น

ที่อยู่ใหม่ของโดจินคาดว่าจะเป็น LJ ซึ่งเราสามารถคัดกรองคนอ่านที่อยากอ่านจริง ๆ และกำหนดอายุผู้อ่านได้ แต่จะแปลต่อเมื่อไหร่ยังไม่รู้ เพราะตารางงานตอนสิ้นปีเลวร้ายมาก

เรื่องนี้มองในแง่ดีก็เท่ากับว่า
- จะไม่โดน hotlink อีกต่อไป ใช้บักเก็ตก็ไม่ต้องกลัวแบนด์วิธแล้ว เย้
- เกรียน anonymous จะน้อยลง อันนี้แจ่มมาก

เข้าใจว่าคนอ่านส่วนใหญ่ของบล็อกนี้ก็เข้ามาอ่านโด ซึ่งหลังจากนี้ก็เป็นไปได้ว่าอาจจะไม่เข้ามาอีก เลยจะขอขอบคุณไว้ก่อนค่ะ

ขอบคุณที่อ่านบทแปลที่บางอันก็ดำน้ำบุ๋ง ๆ ขอบคุณที่มาคุยกันให้หายเหงา ขอบคุณคอมเม้นท์ที่ช่วยแนะนำ ขอบคุณที่ให้กำลังใจกัน และขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้

ขอบคุณค่ะ